52 jaar plezier in het hetzelfde werk, nu met pensioen

Visch is de eerste in de historie van Van Werven die zo’n lang dienstverband gaat afsluiten, en waarschijnlijk ook de laatste. Want 52 jaar lang werken is bijzonder, het is nog unieker dat dat bij dezelfde werkgever gebeurt. “Hij was de beste kameraad van mijn vader Hendrik”, herinnert Wilfred van Werven zich. “Ik zie twee belhamels bij elkaar. Op school waren ze niet op hun plek, als doeners kwamen ze tot hun recht. Een prachtig duo.”
 
“Hij zag werk liggen en is nooit meer weggegaan. Zo ging dat ook op klussen. Hij was sociaal heel sterk. Als hij ergens voor één dag op een klus kwam, zat hij er vervolgens jaren. Ze lieten hem niet los. Hij verdiende overal respect.” In al die jaren was hij vrijwel nooit ziek, nam weinig vakantie. Werk was zijn lust en zijn leven. “We hebben twee jaar geleden voorzichtig de gesprekken gestart over zijn pensioen, hij moest er eerst niets van weten.” 
 

Nuchter en bescheiden

“Het leven loopt gewoon zo”, Visch haalt zijn schouders op over een bijzondere carrière. “Ik heb mijn hele leven gewerkt, ik ben altijd bezig geweest. In het begin waren we dag en nacht op de zaak. Mijn werk is mijn hobby. Zo ben ik opgegroeid. De één wil graag op kantoor zitten, en de ander zit graag op de shovel. Het is mooi dat niet iedereen hetzelfde vak leert.” Hij is even nuchter als bescheiden. De aandacht voor zijn afscheid krijgt hij net zo lief niet.
 
In die 52 jaar zag hij de wereld veranderen. Hij herinnert zich nog goed hoe het bedrijf in de jaren ’70 en ’80 ontwikkelde onder Hendrik, Gerrit en Jan van Werven. “Alles is veranderd. Werken op zaterdag was nog heel normaal. Als je wat anders had, moest je vrij vragen. Dat is nu natuurlijk niet meer zo: we hebben betere machines, die meer werk verzetten. Het werk is heel anders. Maar wij hadden wel een hele mooie en gezellige tijd. We hadden eigenlijk álles voor elkaar over. Met de oude garde kwamen we ook privé veel bij elkaar over de vloer.”

Werken met respect 

De afgelopen twaalf jaren werkte hij op een betonwarenfabriek en zanddepot in Lelystad. Een andere wereld. “Ik werk hier met 80% buitenlanders. Bijna niemand spreekt Nederlands. Maar ik werd hier altijd enorm gewaardeerd. Dat is best bijzonder. Als we op zaterdag werkten, legden een aantal medewerkers op een gegeven moment een gebedskleed op de grond voor het ochtendgebed. We respecteerden elkaar. Als je goed met mensen kan, werkt alles plezierig.”
 
Zijn pensioen zal hij grotendeels genieten in en om zijn stacaravan op Dennenrhode in Doornspijk. “Ik ben het liefst in het bos”. Een hele normale man, het liefst op zichzelf, met een unieke statistiek. Van Werven: “Niet alleen uniek binnen Van Werven, maar uniek binnen alle Nederlandse dienstverbanden! We zijn erg trots op hem en heel dankbaar voor zijn toewijding.”